De strakke planning waarmee Jan, vlak voor Pinksteren, arriveerde viel letterlijk, door alle stortregens, in het water. De tegels dreven langs het zwembad van het terras af en de trappen die hij wilde installeren waren door en door nat. Schilderen of lakken kon al helemaal niet. Het nieuwe gras kon niet gelegd worden want de tuin was één grote modderpoel en de nieuwe plantjes verdronken spontaan. Tot overmaat van ramp kwamen we er ook nog eens achter dat er tegels tekort waren. Aha, daar kan ik wat mee! Enthousiast pakte ik vast mijn autosleutels. Eindelijk een probleem wat ik kon oplossen. Niet. We kwamen er niet 10 of 20 tekort. Nee. 180 tegels. Hoeveel zeg je? 180. Ik heb daarna even een stil plekje voor mezelf opgezocht. Had niet voor mezelf ingestaan als er nog iemand had geroepen dat het allemaal heus wel goed zou gaan komen… Lees meer: