Van Maanlandschap naar Sneeuwschuiver Fetisch

En dus begonnen we vol moed aan de cour. De favo loodgieter kwam met een shovel die zo groot was dat de waterput bijna onder het grondniveau verdween, dus werd er een kleiner kraantje gehuurd. Waardeloos gevalletje. Het apparaat schudde de favo loodgieter zodanig heen en weer tijdens het werk dat het bijna op een ernstig geval van Parkinson ging lijken. En er moest flink veel afgegraven worden. Ook voor de nieuwe petanque baan moest er een stuk “bouwrijp” gemaakt worden. Ondertussen werd er aan de andere kant van het domein gewerkt aan de centrale waterleiding. Er was zelfs een ochtend dat de waterleiding was afgesloten, zonder vooraankondiging, en toen er eenmaal weer water was bibberde de favo er één in de tuin kapot……Heftige dagen. Mentaal en fysiek. Lees meer:

Van Oma op Reddingsvlot naar Strenge Manager

Toen Jan ruim twee weken geleden weer naar Nederland moest voor zijn bedrijf, besloot ik de deur op slot te draaien en bij ‘m in de auto te springen. Macron en zijn kornuiten waren nog steeds aan het steggelen over de opening van de landsgrenzen en ik had even genoeg van de regeltjes, de onzekerheden en het wachten. Ik hoor jullie denken; maar dat mocht toch niet, dat heen en weer rijden? Met de juiste papieren wel, mijn lief heeft tijdens de lock down gewoon per auto gependeld. Dus met een boekwerk met bewijzen op de achterbank reden we met gierende banden naar het hutje in Leiden. Even gewoon Moeder en Oma zijn en borrelen met vrienden. Potten pindakaas inslaan en kant en klaar gesneden groentepakketten kopen! Wat een verwennerij…… Lees meer:

Van Betonmixer naar Gifmenger

Wat voorheen een bouwvallig uitbouwtje annex schuurtje was is nu toch echt al bijna slaapkamer nummer drie van Le Veau. Omdat je er amper rechtop kon staan hebben we de boel eerst een halve meter uitgegraven, vervolgens de vloer geïsoleerd met polystyreen, daarna de betonstaalmatten op maat geknipt en erin gelegd om uiteindelijk de EDF rekening op te jagen met draaiende betonmolens. Maar het vloertje ligt er strak in en sluit keurig aan op de woonkamervloer. Mijn lief weet dan van geen ophouden en metselde de buitenmuur op, rekening houdend met het raam wat er nog in moet. Je wilt zomers, na een nachtje snurken, toch even heerlijk kunnen luchten! En al doende hebben we overigens wel geleerd; we hebben gekozen voor een raammaat welke bij de Brico kant en klaar in het rek staat! Lees meer:

Van Bijna Dood ervaring naar Slangen Bezweerster

Hier in La douce France mogen we inmiddels tot 100 km van huis zonder verklaring, is het land opgedeeld in rode en groene zones, dragen de meeste mensen mondkapjes en moet je bij iedere winkel die je binnen gaat even uitdokteren wat de route is. En ben je nog niet aangeschoten van de wijn bij de lunch, dat word je dat acuut bij menige winkelingang door de alcoholische dampen van de desinfectie gel die je dient te gebruiken bij binnenkomst. Sommige dagen is het okay en andere dagen grijpt het je naar de keel. En juist op zo’n dag opende ik de brievenbus en vond ik een opkikkertje in de vorm van een oer-Hollands zelfgemaakt kaartje. Wat zorgde voor een ommezwaai in mijn humeur, de positieve kant op. Dankjewel “moeders”, voor de kaart! Bijzonder attent…. Lees meer:

Van Abstract gevormde Verfblikken naar Bijna publiekelijke Appelflauwte

De aannemer (Paul & Callum Stephen), is bijna klaar met zijn opdracht! Na deze week moet de buitengevel van ons woonhuis nog geschilderd worden en dan zit het erop. Allemachtig, wat een ongelooflijke zware maar vooral prachtige klus hebben deze mannen geleverd. En alles met het handje, er kwam geen machine aan te pas. De gevels hebben een nieuwe uitstraling gekregen en in de zon zie ik de muren, van tevredenheid, (bijna) naar mij lachen. De zwembadschuur heeft een fantastische opening gekregen waar 2 mooie houten deuren in komen. Vandaag gaan de mannen het plafond in Le Veau stuken. Mijn lief wilde dat eerst zelf allemaal nog doen, maar als je ziet hoe snel en vakkundig deze mannen te werk gaan moet je dat gewoon niet willen. Het was zo’n leuke, gezellige en professionele samenwerking…..ik mis ze nu al!! Lees meer:

Van Oppervrouw naar Blauwe Reuzensmurf

En het is een feit! De eerste verdieping van Le Veau staat in casco helemaal klaar! Na een weekend isoleren en gipsplaten schroeven lopen we nu over een verdieping met 2 slaapkamers en een badkamer (slaapkamer 3 is op de begane grond). De deurkozijnen zitten erin en de ramen op deze verdieping zijn door mijn lief opnieuw en recht in de gevel geplaatst. Hoe trots kan je zijn? Er moet nog één wandje in de badkamer afgewerkt worden, maar daar komen we een stukje materiaal voor tekort. Gelukkig hebben we mijn favo loodgieter nog die met ons meedenkt en materiaal meeneemt als hij voor zichzelf ook iets gaat halen. Dus naar verwachting kunnen we dit weekend de badkamerwanden afronden. Dan kan het betonnen vloertje daar gestort en volgen de puntjes op die welbekende i. Lees meer:

Van Kantoortuin naar Padden met navigatiesysteem

Als ik de administratie bijwerk, mail beantwoord of een blog bij elkaar sprokkel lijkt het wel of ik in een bouwkeet zit met 10 man. Een dejavu voor mij. Jan heeft regelmatig vergaderingen on-line via Microsoft Teams. Als je dan je ogen dicht doet lijkt het net een kantoortuin. Wederom mocht ik ervaren dat mannen flink slap kunnen ouweh0…. Ergens liep er een kat door het beeld en dat zorgde voor een verstoring van de vergadering. Mijn hemel….allemaal volwassen kerels tuttend over hun huisdier. Wij vrouwen hebben de naam, maar die kerels kunnen er ook wat van! Ik heb het getimed; 13 minuten ge- ohh en ahh…..Wat een theekrans! Uiteindelijk riep iemand dat er nog wat bouwdetails besproken moesten worden, dus hervatte iedereen de werkhouding weer. Maar ik heb Jan nog wel even gepest met al z’n “nieuwe vriendinnen”! Lees meer: 

Van Attestation naar de Trevi Fontein

Inmiddels zitten we in week 2 van het confinement. We zijn gezond van lijf en leden. Wat inhoud dat we geen Corona hebben en elkaar nog niet te lijf zijn gegaan. Het heeft duidelijk zijn voordelen om hier in Frankrijk in een lock down te zitten. Er is genoeg ruimte om ons heen om ons “eigen” ding te doen. Jan heeft het druk met zijn werk, dus die brengt de meeste tijd door in de eetkamer welke is omgebouwd tot zijn kantoor. Overigens héél irritant want ik hou van opgeruimd en het stikt hier nu van de bouwtekeningen op de eetkamertafel. Maar dat neem ik graag voor lief…..moet er niet aan denken om hier nu in mijn ééntje te zitten! Dus ik bind in met mijn opruimwoede, ben dankbaar voor het feit dat mijn lief hier is en denk met regelmaat aan mensen die nu alleen in hun huis zitten. Waar dan ook ter wereld. Ik weet hoe het kan voelen….. lees meer: 

Van Geknakte elektra naar Blote konten boerderij

Het is verdorie of de duvel er mee speelt, maar als mijn grijze lief vertrekt gebeuren er hier altijd dingen die het stressniveau soms naar een onacceptabele hoogte brengen. Van de week dat gedoe omtrent die omgevallen boom….word ik echt niet vrolijk van. De verzekering opende vast een schadedossier, mocht het EDF met een rekening komen en vroeg om een meteorologische verklaring van die middag. Wat betekende dat ik naar mijn “nieuwe vriend” op het stadhuis moest. Wederom voelde hij zich ver boven mij verheven, dus groeten liet hij achterwege. Gelukkig werd ik bijzonder vriendelijk geholpen door de secretaresse. Die ‘m overigens geen blik waardig gunde toen hij een vraag aan haar stelde. Een ietwat nonchalant antwoordde ze, kijkend naar haar scherm met haar rug naar hem toe! Tja, mesjeutje, dat krijg je met zo’n charismatische persoonlijkheid. Lees meer:

Van Stormachtige terugreis naar Rondvliegende isolatie

Afgelopen zondagochtend gooide mijn lief de koffer en mijn 4-potige vriendinnetje achterin het Peugeootje en begonnen we aan de terugreis naar La douce France. Bij vertrek was het koud, nat en er stond een krachtige wind. Maar dat het onderweg zo zou gaan stormen….daar hadden we niet op gerekend! Met het angstzweet op mijn bovenlip en mezelf vasthoudend aan de portier doorstond ik de zware windstoten die het karretje moest doorstaan. Waarom ik die deur nou vasthield mag Joost weten. Mocht er iets gebeuren haalt dat natuurlijk ook niets meer uit. Normaal wisselen we regelmatig af achter het stuur, maar deze keer besloot Jan “het heft (het stuur in dit geval) in handen te houden”. Maar goed ook, wat moet je met een angsthaas als ik als chauffeur! Lees meer:

Van Hendrik Ondersteboven naar Ciara

Voordat we, twee weken geleden, in mijn zwarte rugzakje op 4 wielen sprongen om naar Nederland te racen, wilde Jan toch echt nog wel even knallen. Ik rem hem dan ook maar niet af, want daar wordt hij knap chagrijnig van. Hij wilde persé de verdiepingsvloer, tevens plafond van de begane grond, van Le Veau isoleren. Dus hees ik mezelf in kluskleding en zocht ik een paar handschoenen. Want ik werd aangesteld als “Directrice isolatie snijden”. Mocht één van jullie in de toekomst ooit zo’n functie aangeboden krijgen; neem een krantenwijk, ga terug naar school….doe iets! Maar gun de functie aan een ander. Kwam mijn lief ook nog even melden dat ik in mijn modieuze outfit nog even “assistent elektra doorvoeren” moest spelen. Anders zou de isolatie weer in de weg zitten. Lees meer:

Van Nachtelijke busrit naar Gesnoeid Landgoed

In de maanden december en januari wordt er niet tot nauwelijks rechtstreeks gevlogen door Transavia. En eind van deze week rijd ik met mijn vierwieler naar Nederland, dus met de auto was deze keer voor Jan geen optie. Daarom koos hij voor de bus. Vond ‘ie leuk om uit te proberen. Bijna “living on the edge”, want lang stilzitten is niet één van zijn kernkwaliteiten. En ’s nachts reizen al helemaal niet. Ik hield dan ook mijn hart vast. Maar goed, voor 25 euro vanaf Rotterdam naar Limoges is natuurlijk een prettige bijkomstigheid als het geld er hier uit vliegt bij de renovatie van Le Veau. Afgelopen zaterdag reed ik, in het donker van de vroege ochtend, naar het station in Limoges. Mezelf voorbereidend op een wel heel chagrijnig Bossenkopje! Lees meer:

Van Bergman Clinics naar Zoover Award

De ruim drie weken dat we nu gescheiden van elkaar moeten leven zijn voor mijn lief pure blessuretijd. Al geruime tijd had hij last van zijn linkerschouder en bovenarm. De huisarts had er, met enig venijn in het gezicht, al eens een spuit in gezet, maar dat bracht minimale verlichting. Zelfs een jas aantrekken was een uitdaging. Dus op naar Bergman Clinics. Een efficiënt werkende kliniek, want na één telefoontje werd hij dezelfde week verwacht bij de specialist. De röntgenafdeling is daar de hele dag beschikbaar, dus er werden gelijk wat gezellige zwart wit kiekjes gemaakt. Razend enthousiast was de specialist. Geen slijtage, geen scheuren, geen rare dingen….kortom, Meneer Bos had de botten van een jonge god volgens de Bergman arts. Lees meer:

Van Terminator naar Koning voor één dag

Allereerst voor jullie allemaal een heel tevreden, gezond en mooi 2020! Ik heb het al eerder gezegd, maar ik wens iedereen vooral veel van alles wat niet met geld te koop is. Na de kerstdagen in Nederland gevierd te hebben, kwam ik in Frankrijk aan met iets wat ook niet met geld te koop is…..een virus. En dat wens ik dan weer niemand toe. Deze keer zo heftig dat ik niet meer rechtop kon blijven staan. Nu is dat in Frankrijk niet zo heel vervelend. Op elke hoek van de straat vind je wel een apotheek. En daar verkopen ze middelen waar je, bij wijze van spreken, een paard mee om kan leggen, dus inmiddels loop ik alweer heen en weer te rennen. Weliswaar met een wat spookachtig uiterlijk en een nog druppende neus, maar dat mag de pret niet drukken. Gas op die lolly en doorrrrr……. lees meer: