Van Bijna onbeschoft naar Bijzonder vriendelijk

Een gite verbouwen is een pittig avontuur, maar er komt natuurlijk meer bij kijken dan een vloer verhogen of een muur dichtsmeren. Er moet ingekocht en afgevoerd worden. En omdat de afstanden hier anders zijn dan in Nederland is een dag goed inplannen geen overbodige luxe. Zeker omdat Jan hier maar steeds een week is. Dus gooiden we de aanhanger vol met de oude houten vloer en de ruim 20 zakken vol puin. Het was rustig op de stortplaats, dus parkeerde we de aanhanger steeds bij de juiste container. Wat ervoor zorgde dat we binnen een half uur klaar waren en vervolgens onderweg naar Periqueux. Daar werd het één en ander ingekocht, scoorde we een broodje voor onderweg en besloten, na het thuis lossen van het gekochte kozijn, hout en de elektra spullen, een laatste ritje dechetterie te rijden zodat de schuur weer opgeruimd zou zijn. Uit ervaring weten we inmiddels dat dat van belang is, wil je niet langzaam maar zeker “dichtgroeien”. Lees meer:

Van Mislukte Permacultuur naar Klachtenbureau

Na weken in m’n eentje in de regen te hebben gezeten, en dus bijna toe aan een doosje Prozac, was het op mijn vertrekdag naar Nederland werkelijk prachtig mooi weer in de Dordogne. Ik liep nog even een “afsluitrondje” over het domein. Die dag ervoor was onze zwembadgoeroe langs geweest om instructies te geven hoe het zwembad winterklaar te maken. De stoppen die in de skimmers en jets gedraaid moesten worden was hij vergeten. Dus die bestelde we zelf even snel via internet. Wat hij ook vergeten was, was het uitdoen van zijn autoverlichting. Dus bij vertrek zei de auto “doe het zelf maar”. Startkabels kon ik zo snel niet vinden en de jumpstarter van Jan was ook leeg. Mijn favo loodgieter schoot te hulp. Een letterlijk reddende Engel want hij had gipsplaten staan schuren en was van top tot teen poedertje wit…….dat verdiende aureooltje bedachten we er zelf bij! Lees meer:

Van Drie keer Tunnel naar Houtconstructies

Voornemens om op tijd voor het aperitief in Frankrijk te arriveren vertrokken we twee weken geleden vroeg vanuit Leiden. Het verkeer viel mee dus we reden al snel, via de Liefkenshoektunnel, in België. Scrollend door het nieuws las ik een artikel over reisdocumenten. Goh, dacht ik, tot wanneer is mijn paspoort eigenlijk geldig? Jan zong vrolijk mee met één of ander deuntje op de radio en ik graaide in mijn handtas. De datum lezende haalde ik opgelucht adem. Ik kon voorlopig nog vooruit met het kleine rode Nederlandse boekje. Terwijl ik alles weer terug in de tas stopte merkte ik op dat het zingen was gestaakt. Niet erg, zingen behoort niet tot één van de kernkwaliteiten van mijn lief. Toen ik naast me keek zag ik het verschrikte gezicht van mijn lieverd…. “shit, ik ben mijn paspoort vergeten….”. Lees meer:

Van Gesloopte Afvoer naar Slow Cooking

Van vakantie vieren komt eigenlijk niet veel. Als snel zitten we ook hier weer in een flow met een To Do lijst en afspraken. Een veel gestelde vraag is; wat mis je allemaal? Normaal roep ik volmondig; weinig. Maar van de week miste ik mijn favo loodgieter! Ik had namelijk bedacht om het gootsteenputje eens goed te reinigen omdat het water slecht wegliep en een hoop geluid produceerde. In mijn poetsdrift heb ik waarschijnlijk de reeds versleten rubbers zodanig verschoven dat het water wel wegliep, maar dan via het ondergelegen keukenkastje naar de keukenvloer! In Frankrijk zou ik bellen en dan wordt het opgelost. Hier in Nederland moet ik eerst inloggen en de klacht digitaal melden, om vervolgens een mail te ontvangen met een bevestiging en….het telefoonnummer van een loodgietersbedrijf. Lees meer:

Van Eierregen naar Welnessweekend

Vandaag hangen we de slingers op!! Mijn lief, mijn steun en toeverlaat, mijn eeuwige rots in de branding, mijn ridder op het witte paard (na al die jaren mijn witte ridder op een paard….) is jarig! Mijn grijze alleskunner dendert toch al aardig op zijn pensioen af! Zijn spieren zonden de afgelopen weken al signalen uit dat “de mens nu eenmaal niet eeuwig 18 blijft”! Het vorige weekend zijn alle tuinmeubelen binnen gezet, is het gat bij het zwembad voor voorlopig even gedicht en hebben we het dekzeil er overheen bevestigd. De gites werden gecontroleerd, mijn lief liep een controlerondje over het domein en daarna vond hij het toch nog wel een uitdaging om het haardplateau te tegelen, om vervolgens de volgende dag terug naar Nederland te gaan rijden. Maar wel samen….Lees meer:

Van Anti-Grieppillen naar Giga Lekkage

Ik heb net de laatste gasten van dit seizoen uitgezwaaid. Een half dagje eerder dan gepland, maar twee van deze doorgewinterde wandelaars waren geveld door de griep. En ondanks mijn verzorging á la Florence Nightingale in de vorm van open haard, kippensoep, tissues, anti-grieppillen en drankjes werd het er maar niet beter op…dus hebben we met z’n allen nog even gezellig koffie en gemberthee gedronken, onder het genot van wat rozijnenbroodjes, en daarna vertrok het gezelschap richting Nederland. Ik heb ze voor onderweg een doos paracetamol meegegeven. Meest vreemde relatiegeschenk ooit, dacht ik nog, maar wel handig. Overigens een heel bizar gevoel om je dan vervolgens om te draaien, terug te lopen naar huis en jezelf te beseffen dat je niet direct keihard aan de schoonmaak hoeft omdat er nu niemand meer komt. Verder zullen de conversaties van de komende dagen wat eenzijdig zijn. Belle is prettig gezelschap maar praat nog steeds niet terug….Lees meer:

Van Boekingsschema naar Reis-, Bouwschema

Het zit er bijna op! Nog een week of 2 en dan is het seizoen afgelopen op Domaine Jeanary. We hebben een ongelooflijk goed, gezellig en mooi seizoen gehad. Ons eerste echte seizoen. Nou ja, we gingen laat open hoor, want het zwembad moest eerst af. Ondanks dat was het super, maar eerlijk is eerlijk…..ik kom ’s morgens steeds langzamer mijn bed uit! Fysiek is het natuurlijk wel intensief. Maar ik heb een heleboel geleerd, veel leuke mensen ontmoet, prachtige recensies mogen ontvangen en veel plezier gehad. In oktober ga ik even een korte winterslaap houden. Wordt een powernap denk ik, want mijn lief staat te popelen om weer aan de slag te gaan. De tekeningen liggen klaar om beoordeeld te worden en het budget is bekend. Te kort, zoals bij elk bouwproject, maar we gaan er gewoon voor. Gite nr. 4 noemen we Le Veau. Het bouwschema is door mijn lief al opgesteld! lees meer:

Van K3 naar Enorme Zuigkracht

Terwijl ik Arie 2.0 uit het zwembad haalde kwam ze naast me staan. In haar nachthemdje op blote voetjes en haar blonde krullen nog door de war. Vijf jaar. Na mijn “goedemorgen” zei ze dat er thuis “iets vreselijks was gebeurd”. Ik gooide Arie 2.0 met een vaart terug het zwembad in en vroeg wat er was. De paniek sloeg mij om het hart, mijn gedachten schoten van links naar rechts. Wat gaat ze vertellen? Wil ik het weten? Het bleek niet hier te zijn gebeurd maar bij Omi. Er was een aankoop gedaan die bij thuiskomst bleek te zijn verdwenen. Ze vertelde de zoektocht tot in detail en het viel me op dat ze welbespraakt was. Haar mimiek was in combinatie met haar woordkeuze, het nachthemd en de verwarde krullen aandoenlijk. Ik moest plots heel erg lachen…. Hé, zei ze, het is echt niet leuk! Het is vreselijk erg, want het was wel een K3 microfoon, hoor….! Ze draaide zich abrupt om en verdween. Hoppa, eerste boze gast is gescoord… Lees meer:

Van Gevonden Voorwerpen naar Volgend Seizoen

Het gevaar voor een afwateringsgoot rond mijn enkel is geweken, dankzij mijn Harry Potter bij de apotheek. Mijn enkel is goed hersteld. Als souvenir zal ik er een flink litteken aan over houden, maar ach, dan hebben we weer een verhaal te vertellen. Lopen doe ik weer als een kievit, dus samen met Jan een rondje Brantome gedaan. Maar Jan zou Jan niet zijn als er ook niet flink geklust en of opgeruimd wordt. De lampen in het zwembad zullen voorlopig niet meer drijven, de kelder onder Le Pigeonnier is nu leeggehaald en alle losse takken zijn uit de tuin. Na een bezoek van onze zwembadgoeroe hebben we ook, met speciale middelen, de kleine kiertjes schoon en bacterie vrij. Mijn lief blijkt dus niet alleen goed te zijn met een boormachine, maar ook met een tandenborstel! Lees meer:

Van Razende Roeland naar Manke Nelis

En plots is het hoogseizoen in volle gang. Gelukkig heb ik hulp! Vriend Roel wilde dit jaar wel een paar weken komen logeren en de handen uit de mouwen steken. En dat doet hij! Mijn hemel….’s Morgens vroeg kom ik hem al tegen bij het zwembad. Hij sopt de ligbedjes, zet de parasols neer, haalt Arie 2.0 uit het hok en spuit het terras schoon. Hij geeft de planten water, fatsoeneert de lavendel bij het zwembad en gaat het onkruid te lijf. Strijken en wassen doet hij als een malle en hij heeft een, voor mij, bizarre hobby…..hij wandelt graag in supermarkten. Hij noemt het cultuur snuiven op culinair gebied. Tuurlijk, lieverd, …….hier is het boodschappenlijstje! Maar wat ben ik blij met mijn Razende Roeland! Wie wil nou niet zo’n vriend. Ja, jullie vast ook, maar ik hou ‘m nog even hier! Lees meer:

Van Arie 2.0 naar Illegale Toegangsweg

En mijn lief hield woord! Ik kreeg een echte zwembadrobot op een karretje met wielen! Scheelt een hoop gesjouw en tijd. Bedenk mezelf nu ineens dat ik gepind heb in de winkel…..hé, zo kan ik ook cadeautjes weggeven! Het is een flinke aankoop overigens, je zou van dat bedrag ook bij ons een weekje op vakantie kunnen. Maar goed, het zwembad moet schoon en netjes. En waarom noemen we ‘m nou Arie 2.0? Verleden jaar kwam vriend Arie het oude zwembadje schoonmaken zodat de gasten toch even konden afkoelen. Dat was een flinke klus, zeker om het water behoorlijk te krijgen. Dus werd vriend Arie omgedoopt tot Dr. Pool. Hij sjouwde rond met chloor, tabletten, meetapparatuur en….zijn eigen zwembadrobot. Dus als eerbetoon voor al dat werk noemen wij onze zwembadrobot; Arie 2.0! Lees meer:

Van Dom Uilskuiken naar Reuze Flamingo

En dan heb je ineens een zwembad. Wat wel wennen is, want het moet uiteraard iedere dag schoongemaakt worden. Een lieve vriend maakte mij wegwijs met de techniek en de schoonmaakattributen en ik zette het als punt 1 op de dagelijkse takenlijst. Veel andere taken konden daar, bleek in de praktijk, gedurende de ochtend niet meer bij want een zwembadstofzuiger doet er héééééééééééél lang over. En als ik zeg héééééééééééél lang, dan is het héééééééééééél lang. Ik dacht eerst dat het ding niet werkte. Maar volgens de lieve vriend werkt hij prima. En moest ik geduldig baantjes over de vloer van het zwembad trekken. Nu behoort geduld niet tot één van mijn kernkwaliteiten dus dat werd geen succes. Zaterdag aanstaande komt Jan. Ik heb een klein spoed-actie-klus-lijstje liggen. Met op regel één geel gearceerd; als de sodemieter een zwembadrobot kopen! Lees meer:

Van Kinderstoelgevecht naar Proosten bij Maanlicht

De strakke planning waarmee Jan, vlak voor Pinksteren, arriveerde viel letterlijk, door alle stortregens, in het water. De tegels dreven langs het zwembad van het terras af en de trappen die hij wilde installeren waren door en door nat. Schilderen of lakken kon al helemaal niet. Het nieuwe gras kon niet gelegd worden want de tuin was één grote modderpoel en de nieuwe plantjes verdronken spontaan. Tot overmaat van ramp kwamen we er ook nog eens achter dat er tegels tekort waren. Aha, daar kan ik wat mee! Enthousiast pakte ik vast mijn autosleutels. Eindelijk een probleem wat ik kon oplossen. Niet. We kwamen er niet 10 of 20 tekort. Nee. 180 tegels. Hoeveel zeg je? 180. Ik heb daarna even een stil plekje voor mezelf opgezocht. Had niet voor mezelf ingestaan als er nog iemand had geroepen dat het allemaal heus wel goed zou gaan komen… Lees meer:

Van Peperdure BBQ naar Onzichtbare Trap

Mijn lief besloot met Hemelvaart een paar dagen extra te komen. Omdat de weersomstandigheden wat tegen hadden gezeten, de laatste keren dat hij er was, moeten we nu een inhaalslag maken met diverse klussen. Dus gingen we de tegelrand van het zwembad voegen, plaatsten we het hek om het zwembad heen en kwam de zwembadspecialist de liner inhangen. En dit alles met …jawel, 30 graden! Spoelden we eerst bijna weg van de regen, nu smolten we van de hitte. Mijn schouders waren ernstig verbrand en Jan had een te rode neus, maar jeetje, wat zag dat er allemaal fantastisch uit! Eindelijk! Ons harde werken beloond! Het zwembad is af! Trots keken we naar de waterslang die het zwembad vol liet lopen. Naar de waterrekening zullen we waarschijnlijk iets minder trots kijken…… Lees meer

Van Corrupte Docent naar Geheim Drankhuis

Daar gingen we dan als ondernemende vrouwen. Letterlijk en figuurlijk. Want ondernemen is een vak, maar je moet er ook actie voor ondernemen. Zeker in een giga land als Frankrijk. De opleidingslocatie, voor de Permit l’exploitation was in Agen. Een dikke 3 uur rijden, enkele reis. Onderweg nog even lekker gegeten om vervolgens in een hotelbed klaarwakker naar het plafond te liggen staren. In slaap vallen met allerlei vragen over wat je de volgende dag kan verwachten is lastig en dat vreemde hotelbed werkte natuurlijk ook al niet mee. Bij mijn collega-vriendin was dit niet minder. Na een klein ontbijtje vertrokken we de volgende morgen met toch wel de nodige spanning in de buik. Gelukkig hoefden we niet ver. Zonder dat we het wisten hadden we een hotel om de hoek geboekt! Lees meer: 

Van Tegel Zoektocht naar Spoedhulp Dierenarts

De laatste week dat Jan er was, alweer bijna 2 weken geleden, werkte het weer echt niet mee. De zwembadrand moest getegeld worden, maar het regende zo erg dat de lijm te dun werd en de tegels spontaan weer van de rand afgleden. Noodgedwongen ging mijn lief andere dingen doen, wat niet geheel ten goede kwam van zijn humeur. Maar dat laatste vertel ik jullie uiteraard in vertrouwen. We gingen ook op pad, want we moesten nog tegels bestellen voor het terras. De gebruikelijke Brico had niets naar onze gading en wat we eigenlijk wilden was ver boven budget. Getipt door vrienden bezochten we een andere Brico. En daar lagen ze….ze lachten nog net niet naar ons! We waren het er snel over eens. Even op zoek naar een verkoper. Lees meer:

Van Platte Haagse naar Adorable Marie….

Om bij de table d’hôtes wijn te mogen schenken moet ik een “permis l’exploitation” behalen . Met mijn vriendin en tevens mede-onderneemster zat ik de bewuste, overigens per mail bevestigde, cursusdag om 07.00 uur in de auto op weg naar Periqueux. Aangekomen op het adres vonden we het er al wel wat verlaten uitzien, maar zo gemotiveerd als dat wij waren struinde we het volledige gebouw door op zoek naar het leslokaal. Niemand. Even een rondje bellen. Niemand. Even het adres checken. Klopt. Juiste locatie. We begrepen er niets van. Lang verhaal kort; na veel bellen, uitzoeken en ergernis opbouwen gingen we naar het ernaast liggende hotel-restaurant om wat te drinken. Terwijl de serveerster koffie zette, checkte ik bij haar nogmaals de gegevens op de bevestiging. “O, maar die organisatie bestaat niet meer…..”. Gelukkig was de koffie lekker. Lees meer:

Van Lachstuip naar Eendenborstfilet

Verleden week vrijdag werden de “margelles” geleverd. Dat zijn de tegels die de rand om het zwembad vormen. Een vrachtwagen met een op afstand bestuurbare lift-arm kwam ‘s middags het pad op rijden. Prachtig staaltje techniek. Eerst draaide de chauffeur nog even de extra poten uit, voor de balans, om vervolgens in no-time de pallet te laten zakken daar waar ik ‘m wilde hebben. Eigenlijk wilde ik de pallet dichter bij het zwembad, maar dan had hij moeten draaien en had ik weer bandensporen weg kunnen harken! Dus loop ik ze zelf wel richting zwembad. Op de uitgedraaide poten zag ik een rood wit gestreepte sticker met daarop een, voor mij, onbekend woord. En omdat ik iedere dag een nieuw Frans woord wil leren, checkte ik even Google translate. Echter, geen resultaat. Lees meer: 

Van Winter naar Zomertijd

Zo slecht als dat het voorjaar verleden jaar was, zo prachtig is het nu. Verleden jaar woonde ik hier net een kleine zes weken en vroeg mezelf toen werkelijk af of het ooit nog goed zou gaan komen met het aantal te behalen zonuren. Het komt nu ook geweldig goed uit dat de weergoden ons goed gezind zijn. Zo’n zwembad bouwen in de stromende regen zou een regelrecht drama zijn geworden. Bouwers zijn we wel, maar dit is ons eerste zwembad. Handig als je daar dan wat vrolijk weer bij hebt! En zo stond ik dus afgelopen zondag de laatste drie blokranden op te stapelen. Vrij simpel en best grappig. Eigenlijk is het een soort “grote mensen” Duplo. Plots begreep ik ook waarom kleuters graag muurtjes stapelen met de gekleurde blokken. Het ontspant en je hebt heel snel resultaat van je werk! Lees meer:

Van Schoolbanken naar Keukenprinses

De Fransen zien wijn niet als alcohol. Serieus. Ik dacht echt dat dat een grap was. Maar dat is niet zo. Ik leg net de telefoon neer na een zeer informatief gesprek met de gemeente. De wet- en regelgeving rondom Table d’hotes is iets gewijzigd, dus gaan zij voor mij even op zoek naar de hoed en de bekende rand. Maar toen ik vertelde dat ik ingeschreven was om mijn Permis Exploitation te behalen, omdat ik een wijntje bij het eten wil schenken, schoot mijn contactpersoon spontaan in de lach. Dat is geen alcohol klonk het aan de andere kant van de lijn. Niet? Nou, na een flink aantal glazen ga je daar echt wel heel erg “beentje over” van lopen! Nee, alcohol is bijvoorbeeld Whiskey of Pistas. Dat laatste klopt zeker. Mijn buurman loopt na een paar glazen daarvan zelfs achterstevoren “beentje over”….. lees meer

Van Groene Ligweide naar Grijze Betonbak

Met gemengde gevoelens reed ik vorige week vrijdag richting Frankrijk. Jan was vele malen enthousiaster dan ik, maar hij kon dan ook niet wachten tot hij met het zwembad kon beginnen. Het is een pittig project, ons domein, maar mijn lief krijgt daar ongelooflijk veel energie van. Voor mij was het een schakelmoment. Jan zou weliswaar een week blijven maar we gingen weer terug naar het “ritme”. En dat betekent dat er weer periodes komen dat ik alleen op het domein verblijf. Niet erg, dat was bij de aankoop een bewust besluit, maar gemakkelijk is het gewoon niet. De auto zat werkelijk helemaal propvol. Zo vol dat onze Belle de hele rit voor in de auto heeft moeten doorstaan. Zelf vond ze het geen enkel probleem en viel regelmatig in diepe slaap met haar neus naast de versnellingspook. Lees meer:

Van Droom naar Werkelijkheid

Vorige week vrijdagavond ging ik Jan ophalen van het treinstation. Op Bergerac gaan ze volgende maand pas weer regelmatig vliegen, dus voor nu moest het via Bordeaux. Vervolgens kon mijn lief met de trein naar het station in Periqueux, waar ik op ‘m zou wachten. Ik was blij om ‘m weer te zien, maar minder blij met de aankomsttijd. Rijden in het donker is voor mij echt een ramp. Ik zie dan slecht en straatverlichting is in Frankrijk mondjesmaat. Nou….eigenlijk is het er niet. Voor vertrek wilde ik nog even de kachel in de woonkamer opstarten. Gezellig…..bij thuiskomst een glaasje wijn erbij. Maar dat feest ging niet door. Geen stroom en de aardlekschakelaar wilde niet omhoog blijven staan. Ik probeerde van alles maar langer zoeken had geen zin, anders zou ik te laat op het station zijn! Lees meer:

Van Fier rechtop naar Horizontaal gestrekt

Alweer bijna 2 weken geleden denderde mijn lief het pad op met zijn auto en een aanhanger vol materiaal. Hoe heerlijk is het dan om samen even koffie te drinken….maar niets van dat! Het kwam met bakken naar beneden dus de spullen in de aanhanger moesten zo snel mogelijk de schuur in. Het materiaal, voornamelijk nieuwe buitentrappen voor op ons domein, stond snel droog, wij waren echter tot op de onderbroek doorweekt. Waar ik dan altijd even een schakelmomentje heb omdat mijn lief weer om mij heen loopt, rent hij alweer in het rond met gereedschap! Onvermoeibaar die man. Hij verdeelde materiaal en gereedschap over de werkplekken en legde even heel kort uit wat het plan was voor de week. Mijn lief is niet alleen onvermoeibaar maar soms ook een ietwat ambitieus……lees meer:

Van Nieuwjaarsreceptie naar Koopjesjacht

Op zondag 13 januari was er een Nieuwjaarsreceptie in het zaaltje naast het stadhuis. Mijn agrarische Franse dorpsgenoten hadden voor deze gelegenheid de overall geruild voor de krijtstreep pantalon met dito jasje en keurige stropdas. De aarde tussen de nagels was weggewassen en de haartjes waren strak gekamd met een scheiding op rechts. Moeders had haar schortje aan het keukenhaakje gehangen en nog even de Carmenset door haar grijze lokken gerold, zodat ze met gegolfd haar de burgemeester kon zoenen. Okay, niet allemaal. Er waren er een heleboel die er gewoon casual uitzagen, waaronder ikzelf. Maar het was geweldig om te zien. Vooral die krijtstreep. Gitzwarte broek met spierwitte strepen. Zo maken ze ze niet meer!  Lees meer:

Van Kitchenette naar Serieuze Keuken

De feestdagen waren heerlijk met mijn lief hier om me heen. Ondanks het feit dat hij de hele dag liep te klussen was het gewoon gezellig. Hij is dan overigens ook op z’n best, zo werkend met zijn handen. En dus toverde hij een keuken van heb ik jou daar! Voor meer ruimte maakte hij in de keukenwand een deur dicht en in de eetkamer een deur erbij. Verder goochelde hij met elektra, maakte een schouw voor de afzuigkap en zette de maten voor het tegelwerk op de muur alvast uit. Want ja, een week vliegt om dus het tegelwerk moest wachten. En Transavia had bedacht dat de enige terugvlucht in januari op nieuwjaarsdag zou zijn. Dus zaten wij op 1 januari als twee kleine beledigde maar vooral verdrietige kleuters boos door een autoruit te staren op weg naar vliegveld Bergerac. Lees meer: